2025 | Vuurland | A reminder of repetition
2024 | Marres Huis voor Hedendaagse Cultuur | ‘De Onzichtbare...’
2024 | Stadsgezicht | ‘Aan een ruimte die licht doorlaat’
2024 | Joep Vossebeld, ZOUT Magazine | ‘Misschien zijn alle keuzes...’
2023 | Vuurland | Rituelen ter bewaring
2023 | CineSud | ‘mini-DOCS 2023: stille gronden, Elisa Verkoelen’
2023 | Joep Vossebeld | ‘Wat niet kan worden aangeraakt’
2023 | Vuurland | ‘Gesprekken in tussenruimte’
2023 | Hard//hoofd | Illustraties bij ‘Lampedusa’ door Marieke Vreeken
2023 | Notulen van het Onzichtbare | ‘Observaties van lichte dieren’
2022 | Marres Huis voor Hedendaagse Cultuur | ‘De ommuurde tuin’
2021 | Tijdschrift Ei | ‘Hoe de dingen aan het licht komen’
steeds vaker wat ik wil
of dat iets goeds is, weet ik niet
ik denk dat het niet zozeer uitmaakt
welke vorm ik aan de dingen geef
of bij welke namen ik ze noem
ik hoef er niet voor te werken
ik groei langzaam met ze mee
eigenlijk is het maken
niet meer dan een vorm van tussenruimte
een ruimte van waaruit ik durf te kijken
de wereld om me heen te leven, soms te vangen
ik beslis zelf
wat er wel en niet toe doet
maak de delen passend
puzzel de antwoorden in mijn vragen
het enige wat werkt is blijkbaar het wachten
ik kan het licht niet dwingen anders te gaan dansen
ik kan ervan besluiten
samen te vallen met de dag
het wachten doet me inzien
we groeien naar de zon